Gdy mowa jest o śnie zimowym, to od razu na myśl przychodzi niedźwiedź – symbol zimowego snu. W pospolitych przysłowiach i powiedzeniach o śpiochach, spotyka się też susła, nie na darmo mówi się „śpi jak suseł”. Dziś przyjrzymy się kilku zwierzętom, które śpią intensywniej na zimę lub zapadają w hibernację i dowiemy się na czym polega ten skomplikowany proces.

Sen zimowy

Sen zimowy jest stanem w którym spowolnione są niektóre procesy życiowe (głównie przemiana materii). Dotyczy ssaków stałocieplnych i trwa od kilku tygodni, nawet do kilku miesięcy. Gromadzą one w tym celu duże ilości specjalnego rodzaju tkankę tłuszczową, która zapewnia im energię na cały okres trwania snu. Sen zimowy jest hibernacją i podczas tego stanu występuje: – spowolnienie akcji serca, – spadek metabolizmu, – spowolnione oddychanie, – spadek temperatury ciała, – spowolnienie akcji mózgu, – obniżenie pobudliwości nerwowej. ZWIERZĘTA ZASYPIAJĄCE

Niedźwiedź

Jest bardzo dużym drapieżnikiem, którego waga dochodzi do 800 kg. Podczas zapadania w sen zimowy, zwierze to musi się dobrze najeść. Gromadzi w tym czasie specjalny rodzaj tłuszczu z którego korzysta przez cały okres snu. Niedźwiedź do snu potrzebuje legowiska zwanego gawrą. Gawra to najczęściej jaskinia, wyrwa w ziemi lub nora, która zapewnia schronienie. Po wybudzeniu się, zwierze wychodzi nawet o 200kg lżejsze! Aby uzupełnić masę ciała, niedźwiedź je bardzo dużo mięsa, padliny, robaków itd. Dopiero późną wiosną pomału przerzuca się na wszystkożerność.

Wiewiórka

Jest to małe zwierze popularnie spotykane w lasach i parkach. Wiewiórki są pod ochroną, ale mogą być nosicielami wścieklizny, dlatego nie należy ich karmić. Są bardzo sprytne, zwinne i szybkie, jednak w zimę także zapadają w sen. Czasem jednak może zdarzyć się, że natkniemy się na wiewiórkę zimą, ponieważ przy wyższych temperaturach wychodzą ze swoich nor. Ciekawostką jest, że wiewiórka ma słabą pamięć. Podczas gromadzenia zapasów na zimę,zakopuje ona żołędzie, które później zamiast zostać zjedzone – kiełkują.

Jeż

To małe zwierzątko, które cieszy się sławą skrytego samotnika. Nasi kolczaści przyjaciele także zapadają w sen zimowy. Jeże pod koniec września nabierają prawie 100% dodatkowej masy swojego ciała. Przeciętny jeż ważący około kilograma, potrafi przytyć do niespełna 2kg.  Czasem jeże budzą się w zimę, zmylone chwilowym skokiem temperatury do ponad 10 stopni celsjusza, tracąc przy tym duże zasoby energetyczne.

Nietoperz

Jest bardzo wiele gatunków nietoperzy – nawet w samej Polsce. Są to jedyne tutaj ssaki latające. W zimę nie mają pokarmu jakim są owady, więc też muszą zapadać w sen. Do tego celu zbierają się w okolicach października i listopada w ciemnych i wilgotnych jaskiniach.

Borsuk

Gdy temperatura lekko podskoczy, borsuk budzi się ze snu, aby uzupełnić płyny lub pożywienie. Ciekawostką jest, że borsuki mogą dzielić swoje nory z lisami. Zwierze żyje kilkanaście lat i jego dom jest bardzo zaawansowany architektonicznie. Posiada on wentylacje, wiele wejść i wyjść awaryjnych, a nawet odwodnienia. Poza tym Na zimę zasypiają zwierzęta takie jak: Popielica, świstak, koszatka, kilka innych ssaków, plus wszystkie płazy i gady. Te ostatnie są zmiennocieplne, więc nie ma mowy o ich funkcjonowaniu w tak niskich temperaturach jakie przynosi zima. Sen zimowy daje zwierzętom możliwość uniknięcia ciężkich warunków spowodowanych niskimi temperaturami. Chodzi głównie o brak pożywienia. Dlatego zwierzęta wypracowały system, który pozwala im minimalizować straty energetyczne i dobrze przetrwać zimę.

Jeśli podobał Ci się ten artykuł, polub nas na Facebook’u